หนังโปรด: The Shawshank Redemption (1994)

posted on 19 Apr 2011 12:50 by canabizz
 
เมื่อวาน...ไปเดินตลาดนัด ไปเจอะซีดีหนังเรื่องนึงคือ The Shawshank Redemption หรือ "ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง" เป็นหนังที่ผมเคยดูในโรงเมื่อนานมาแล้ว แต่ความประทับใจในตัวหนังยังไม่เสื่อมคลาย จริงๆ แล้วก็กะว่าจะหาซื้อเก็บไว้เหมือนกัน แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็กลายเป็นซื้อเรื่องอื่นทุกทีเลย

...วันนี้โชคเข้าข้างผมแล้ว ผมได้ Shawshank มาครอบครองด้วยราคาเพียง 39 บาท...

"Fear can hold you prisoner, hope can set you free"
"ความกลัวทำให้เธอถูกขัง ความหวังปล่อยเธอเป็นอิสระ"

The Shawshank Redemption เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ นายธนาคารหนุ่มชาวอังกฤษ แอนดี้ ดูเฟรนส์ ซึ่งรับบทโดย Tim Robbins เขาคือผู้ประสบความสำเร็จในอาชีพการงานเป็นอย่างสูง แต่แล้วชีวิตก็ต้องพลิกผัน เมื่อกลายเป็นผู้ที่ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตข้อหาฆาตกรรมภรรยาและชู้รัก ของเธอในปี 1947 ทั้งๆ ที่เขาอ้างว่าตัวเขาบริสุทธิ์ แต่ด้วยหลักฐานและพยานที่ทำให้ศาลเชื่อว่าเขามีความผิด จึงทำให้เขาต้องถูกส่งตัวไปที่เรือนจำ Shawshank จากผลของคำตัดสินที่ให้เขาต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต

ใน Shawshank แอนดี้ดูเป็นคนเงียบๆ ค่อนข้างเก็บตัว ไม่พยายามทำความคุ้นเคยกับเพื่อนนักโทษด้วยกัน ...จนกระทั่ง แอนดี้ได้มารู้จักกับเรด (Morgan Freeman) นักโทษรุ่นใหญ่ซึ่งรู้จักกันดีในฐานะของคนรับจัดหาของหายากให้กับเหล่านัก โทษ ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นของที่ห้ามมีไว้ครอบครองใน Shawshank แอนดี้บอกกับเรดว่าเขาต้องการค้อนเล็กๆสำหรับแกะสลักหินในยามว่าง และเรดได้จัดหาให้กับเขา

หลังจากนั้น....แอนดี้ได้ใช้ความสามารถใน ด้านการบัญชีและการเงินที่เขาเชี่ยวชาญ ช่วยทำประโยชน์ให้กับเหล่าผู้คุม ตลอดจนถึงพัศดีด้วยการช่วยเลี่ยงภาษี ทำให้เขาได้รับสิทธิพิเศษในเรือนจำ แต่แอนดี้กลับไม่ได้ใช้สิทธิพิเศษนั้นเพื่อตัวเขาเอง เขากลับใช้มันให้เป็นประโยชน์เพื่อนักโทษคนอื่นๆ ด้วยพัฒนาความเป็นอยู่ใน Shawshank ให้ดียิ่งขึ้น

แอนดี้ใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำแบบคนไม่เห็นแก่ตัว และแสดงให้เห็นถึงการอุทิศเพื่อเพื่อนนักโทษด้วยกัน

แต่แล้วเราก็ได้พบว่าแอนดี้เป็นอะไรมากกว่าที่เขาแสดงให้เห็น

หนัง มาพร้อมบทสรุปที่ถือได้ว่าสุดยอด คาดไม่ถึงจริงๆ คือ หนังทั้งเรื่องมันเรียบง่ายแต่ทรงพลังอยู่แล้ว ถ้าเนื้อหาของหนังเป็นแบบนี้ทั้งเรื่อง ผมว่าก็ดูโอเคแล้วแล้ว และยังมาเจอเหตุการณ์ตอนช่วงท้ายเรื่องอีก ทำให้หนังดูสุดยอดยิ่งขึ้น ใครดูแล้วน่าจะทราบดี แต่ถ้าใครยังไม่ไม่ดู...ต้องดูครับ แต่อย่างไปเล่าให้ใครฟังซะล่ะ ยิ่งตอนช่วงท้ายนี่ห้ามเล่าเลยนะ ^^

ภาพยนตร์ เรื่องเยี่ยมที่ทุกคนต่างยกให้เป็นที่ 1 หรือไม่ก็ที่ 2 ในทุกสถาบันวิจารณ์ กับหนังที่สร้างจากเรื่องสั้น Rita Hayworth and Shawshank Redemption ของ Stephen King (คนเดียวกับที่เขียนนิยายสยองขวัญน่ะแหละ) กำกับและดัดแปลงเป็นหนังโดย Frank Darabont

เนื้อเรื่องไม่ได้มีอะไร โดดเด่นเป็นพิเศษ ดูธรรมดา เดินเรื่องแบบเรื่อยๆ ไม่มีอะไรที่ทำให้เร้าใจ แต่ตัวหนังมีพลัง น่าติดตามตลอด มีอะไรแฝงอยู่ตลอด อยากรู้เหมือนกันว่าผู้กำกับแฟรงค์แกทำออกมาได้ขนาดนี้ได้อย่างไร เป็นหนังคุณภาพขนานแท้ ความยาว 2 ชั่วโมงครึ่ง แต่นั่งดูได้แบบไม่รู้สึกเบื่อเลย

เนื้อหาของหนังอาจจะเกี่ยวกับคน คุก แต่ที่แฝงอยู่ อย่างเช่นเรื่องของการใช้ชีวิต การปรับตัว และเรื่องของมิตรภาพนั้น เป็นเรื่องที่ทุกคนในทุกสังคมต้องเจอ หนังสามารถหยิบเอาแนวคิดเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้มานำเสนอได้อย่างชัดเจนและ น่าสนใจ ใครที่กำลังรู้สึกไร้ความหวัง ลองหยิบเอาหนังเรื่องนี้มาดู ถึงจะไม่ได้กำลังใจไปเต็มๆ แต่ผมว่าต้องได้อะไรไปบ้างแหละน่า!!

น่าเสียดายที่เรื่องนี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 7 ตัวด้วยกัน...แต่กินแห้วหมด
ลองมาดูกันว่ามีรางวัลอะไรบ้าง

ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แพ้ Forrest Gump
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมโดย Morgan Freeman แพ้ Tom Hanks จาก Forrest Gump
บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แพ้ Forrest Gump
ลำดับภาพยอดเยี่ยม แพ้ Forrest Gump
กำกับภาพยอดเยี่ยม แพ้ Legends of the Fall
บันทึกเสียงยอดเยี่ยม แพ้ speed
ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม แพ้ Lion King

ผมเชื่อว่า...แม้ Shawshank จะแพ้ในทุกรางวัลออสการ์ แต่หนังเรื่องนี้ชนะใจผู้คนมากมายทั่วโลก!!!

กาแฟใส่เกลือ

posted on 09 Apr 2011 16:51 by canabizz

เคยได้รับเรื่องนี้ทางฟอร์เวิร์ดเมล์นานมากแล้ว
แต่อยากเอามาลงใหม่...เผื่อมีใครที่ยังไม่เคยอ่าน
...เป็นเรื่องนึงที่ชอบมากเลย...



"กาแฟใส่เกลือ"

 

เขาเจอเธอในงานเลี้ยงแห่งนึง
เธอดูโดดเด่นมาก...และมีคนมากมายรุมล้อมเธอ
ในขณะที่เขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง...ไม่มีใครใส่ใจเขาเลย

และหลังงานเลี้ยงเลิก
เขาได้มีโอกาสชวนเธอไปทานกาแฟต่อ
เธอประหลาดใจมาก
แต่ท่าทีที่สุภาพของเขา ทำให้เธอตอบตกลง


พวกเขานั่งในร้านกาแฟดีๆ แห่งนึง
เขาดูประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก
เธอรู้สึกอึดอัดมาก...จนคิดในใจว่า
ได้โปรดให้ฉันกลับบ้านเหอะ

แต่ทันใดนั้น.....

เขาถามบ๋อยว่า ขอเกลือป่นได้ไหม
อยากเอามาใส่ในกาแฟ
ทุกคนในร้านหันมาจ้องเขาด้วยความประหลาดใจ
เขาอายจนต้องก้มหน้า
แต่ก็ยังเติมเกลือลงในกาแฟ และก็ดื่มมันเสียด้วย

ทำให้เธอต้องถามเขาอย่างอดไม่ได้ว่า
ทำไมชอบกาแฟรสชาติแบบนี้
เขาตอบว่า เมื่อเขายังเด็ก...บ้านเกิดเขาอยู่ริมทะเล
เขาเป็นลูกน้ำเค็ม...เล่นกับทะเลทุกวัน เคยชินกับรสเค็มของเกลือ
เหมือนกับรสชาติของกาแฟเค็ม...เพราะฉะนั้นเมื่อทุกครั้งที่เขาได้ลิ้มรสกาแฟเค็มๆ
เขาก็จะคิดถึงวัยเด็ก...คิดถึงบ้านเกิด...เขาคิดถึงพ่อแม่ทียังอยู่ที่นั่น

เขาเล่าไปก็น้ำตาไหลอาบแก้ม
เธอรู้สึกสงสารเขาจับใจ
นั่นเป็นความในใจลึกๆ ของเขา
ผู้ชายคนไหนที่กล้าบอกว่าเขาคิดถึงบ้าน...แสดงว่าเขาต้องรักครอบครัวอย่างมาก
และมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว
ดังนั้นเธอก็เริ่มประทับใจในตัวเขา...เริ่มชวนเขาคุย
เล่าถึงบ้านเกิดของเธอบ้าง
ชีวิตในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอ...เธอกับเขาคุยกันถูกคอมากขึ้นเรื่อยๆ
และจากการเริ่มต้นที่ดี...ทำให้เขากับเธอคืบหน้าความสัมพันธ์ต่อไป

จนที่สุด เธอก็ค้นพบว่า
เขาคือผู้ชายแบบที่เธอต้องการอย่างแท้จริง
เขาใจกว้าง อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเป็นอย่างดี
เขาเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ...แต่เธอเกือบจะมองข้ามเขาไป!
ต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้น
และชีวิตรักที่สวยงามเช่นนี้ ก็เหมือนดังเรื่องทั่วไป
เมื่อเธอตกลงใจแต่งงานกับเขา...และก็มีความสุขมาโดยตลอด....
โดยทุกๆ ครั้งที่เธอชงกาแฟให้กับเขา
เธอต้องใส่เกลือลงไปในกาแฟให้ทุกครั้งไป
เธอรู้ว่านี่เป็นกาแฟที่เขาชอบมากที่สุด


หลังจากนั้นอีก 40 ปี
เขาก็จากเธอไป
ทิ้งจดหมายไว้ให้เธอฉบับนึง...ข้างในมีใจความว่า

ที่รัก อภัยให้ผมด้วย
ที่ต้องโกหกคุณชั่วชีวิต
มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่ผมโกหกคุณ เรื่องกาแฟเค็มนั่น
จำวันแรกที่เรามีนัดกันได้ไหม...ผมประหม่ามากในตอนนั้น
จริงๆ แล้วผมต้องการน้ำตาล แต่ผมพูดผิดเป็นขอเกลือ
ซึ่งมันยากที่จะกลับคำในตอนนั้น ผมจึงต้องปล่อยมันไป
ซึ่งผมไม่คิดว่า...นั่นจะทำให้เราได้เริ่มต้นการพูดคุยกัน
ผมพยายามที่จะสารภาพกับคุณหลายต่อหลายครั้ง
แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะสารภาพออกไป
ทำให้ผมสัญญากับตัวเองว่า
จะไม่โกหกอะไรคุณอีกแม้แต่ครั้งเดียว
ตอนนี้ผมจากไปแล้ว ผมไม่ต้องหวาดกลัวอะไรอีก
ดังนั้นจึงเล่าความจริงในจดหมายฉบับนี้

แท้จริงแล้วผมไม่ได้ชอบทานกาแฟรสเค็มเลยแม้แต่น้อย
มันรสชาติค่อนข้างแย่ทีเดียว
แต่ว่าผมทานมันตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่ได้รู้จักคุณ
ผมไม่เคยนึกเสียใจในสิ่งที่ทำเพื่อคุณเลย

การได้พบคุณเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดชีวิตของผม
ถ้าผมได้มีโอกาสมีชีวิตอีกครั้ง...ผมก็ยังอยากจะได้พบคุณ
และมีคุณเป็นภรรยาผมอีกครั้งเช่นกัน
แม้ว่าผมจะต้องดื่มกาแฟรสเค็มอีกตลอดชีวิตก็ตาม!

น้ำตาของเธอหยดใส่กระดาษจดหมายจนเปียกชุ่ม
และหลังจากนั้น หากมีใครถามเธอ...กาแฟเติมเกลือรสชาติเป็นเช่นไร

เธอก็จะตอบเสมอว่า " มันหวาน "

 
 
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก

พระองค์มีถุงหนังใบใหญ่เอาไว้ใส่ ของวิเศษต่างๆมากมาย
พระองค์เริ่มต้นด้วยการ สร้างมหาสมุทร ทั้ง7
โดยหลักของการวางของวิเศษ พระองค์จะต้องวางทั้ง
ของดีและของไม่ดี คู่กันไป
เพื่อไม่ให้ประเทศหนึ่งประเทศใด
สมบูรณ์ไปกว่าประเทศอื่นๆ

ทรง เอาเทือกเขาร็อกกี้ น้ำตกไนแองการ่า วางไว้ให้อเมริกา
แล้วก็เอาทะเลทรายอริโซน่า กับพายุทอนาโดวางไว้ด้วย

เอาป่าอเมซอน วางไว้ให้บราซิล ทรงเอาไข้ป่า วางไว้ให้ด้วย

เอาขั้วแม่เหล็กโลก วางไว้ให้แคนาดา
แต่ก็ทรงเอาความหนาวเย็นวางไว้ให้

เอาเทือกเขาหิมาลัย
ให้ธิเบตกับเนปาล เพื่อเป็นปราการกั้นข้าศึก
แต่ก็เอาความเบาบางของอากาศ และความแห้งแล้งไว้ให้

ทุกประเทศจะได้ของคู่กันแบบนี้ ทั้งหมด
..... จึงไม่มีประเทศใดน้อยหน้ากว่ากัน

คราวนี้ พระองค์ทรงลืมประเทศ รูปขวานเล็กๆ ทางแหลมอินโดจีน
ทรงสะพายถุงวิเศษ แล้วก้าวข้ามเขาหิมาลัยไป
แต่ด้วยความที่เขาสูงชันมาก
เทือกเขาได้เกี่ยวถุงของพระเจ้าขาด

ข้าวของที่ดีๆ ที่เตรียมเอาไว้ให้ประเทศอื่นๆ
เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินอุดมสมบูรณ์
ศิลปะวัฒนธรรมดีๆ อาหารอร่อยที่สุดในโลก
ดอกไม้ ผลไม้ ชายทะเล ก็เทไปกองรวมกันที่
"ประเทศไทย"หมด ---

ว้า !! แย่แล้ว พระเจ้า ทรงคิดว่า ประเทศนี้
ท่าทางต้องเจริญกว่าประเทศอื่นๆ ทั้งหมดแน่นอน
พระเจ้าทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุล แต่สายเสียแล้ว
พระองค์ทรงเอาภูเขาไฟ กับแผ่นดินไหว ให้ญี่ปุ่นไปแล้ว
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ ประเทศอื่นๆ
จะมาฟ้องร้องพระองค์ได้ว่า พระองค์ไม่ยุติธรรม

จะมีภัยธรรมชาติอันใดหนอที่ จะทำให้ประเทศไทยไม่เจริญกว่า
ประเทศอื่นๆได้ เมื่อทรงคิดได้
เพื่อเป็นการป้องกัน ประเทศอันสมบูรณ์ที่สุดในโลกนี้
ไม่ให้เจริญล้ำไปกว่า ที่อื่นๆ

พระองค์ก็เลยสร้าง
.......นักการเมืองไทยขึ้นมา....
 
 
ถ้ามีนักการเมืองไทยอยู่ล่ะก็......
ต่อให้สมบูรณ์แค่ไหน ไทยก็ไม่มีวันเจริญ.....
 
********************************************
 
โดน!!